เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 17 การจู่โจมกลางดึก
ถึงแม้เธอจะรับผิดชอบในฐานะแม่ได้ดี แต่ในฐานะผู้หญิงคนหนึ่งที่จู่ๆก็ดีกับผู้ชายคนหนึ่งขนาดนี้ ก็ทำให้คนรู้สึกตั้งรับไม่ทันอยู่เหมือนกัน
"อยู่ห่างจากฉันหน่อย คืนนี้ห้ามเข้ามาใกล้ฉัน"
ถังหมิงหยุดฝีเท้า แล้วมองเอมีเลียด้วยสีหน้าเรียบเฉย
"ไม่รับคำร้อง ฉันกลัวว่าตัวเองจะหักห้ามใจไม่อยู่" เอมีเลียไม่คิดเลยสักนิด ปฏิเสธออกไปตรงๆ
"งั้นฉันนอนปูเสื่อเองได้ไหม เพราะถ้ากลางคืนมีคนมาจู่ๆลูบฉันจากข้างหลัง ฉันก็กลัวว่าตัวเองจะอดทนไม่ไหว.....ต่อยเขา นี่มันปฏิกิริยาตอบสนองอัตโนมัติ หลีกเลี่ยงไม่ได้"
ถังหมิงแสร้งทำเป็นเย็นชา แต่ก็จริงอย่างที่ว่า การวุ่นวายมาทั้งวันทำให้เขารู้สึกว่าคืนหนึ่งบนดาวอังคารนั้นยาวนานเป็นพิเศษ
"ก็ได้ ปล่อยให้เธอคอยดูแลฉันก็แล้วกัน แต่เธอต้องกุมมือฉันไว้ ไม่ว่าจะยังไงก็เป็นสามีภรรยากันแล้ว ร่างกายไม่ให้แตะ มือก็แตะได้บ้างใช่ไหม"
เอมีเลียสะบัดชายเสื้อ ยืนตรงหน้า ถังหมิง แล้วก็เหมือนตอนที่พบกันครั้งแรก กอดอกไว้ ท่าทีเย็นชาเย้ายวนแบบโจ่งแจ้งผุดขึ้นมาเอง