เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
บทที่ 16 นี่แหละคือการอวดความรัก
การอวดความรักแบบนี้ แถมยังใกล้กันขนาดนี้ มันก็เท่ากับมอบความเสียหายจากเวทมนตร์แห่งความจริงที่หนักหน่วงให้กับพวกที่มีลิลลิธเป็นหัวหน้าอย่างจัง
ผู้ชายคนนี้เอาท่าไม้ที่เคยใช้กับตัวเอง มาตอนนี้กลับใช้กับตัวเอง แถมความสามารถในการโกหกมั่ว ๆ ยังพูดออกมาได้ทันทีอีก
เรื่องราวนี้มันกลับกันไปหมดเลยสินะ ถังหมิงหัวเราะ พลางหันไปเผชิญหน้ากับลิลลิธที่หยิ่งยโสสุด ๆ
เอมีเลียเพิ่งเข้าใจตอนนี้เอง นี่คงเป็นเหตุผลที่เขาจู่ ๆ ก็เปลี่ยนสีผม!
สีผมที่เหมือนกับอันเนียเป๊ะ ๆ แบบนี้ถึงจะดูเหมือนเป็นพ่อแท้ ๆ
“อ๊ะ ถ้างั้นก็ขอแสดงความยินดีด้วยนะที่ครอบครัวสามคนได้กลับมาอยู่พร้อมหน้ากัน”
ลิลลิธหน้าดำเป็นเส้น พลางหยิบแก้วเหล้าอีกใบจากอีกด้านขึ้นมา แล้วจิบนิดหนึ่ง เธอกำลังกลบความกระอักกระอ่วนของตัวเอง!
“โอ๊ะ ทำไมผมไม่เห็นเห็นคู่รักหรือคุณสามีของคุณเลยล่ะ!”