กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอหมื่นนิยาย
เย็นวันศุกร์ แสงอาทิตย์อาบเมืองทั้งเมืองด้วยสีส้มแดง
หยูว่านยืนรออยู่หน้าอาคารบริษัท สะพายกระเป๋าผ้าใบเล็กไว้บนไหล่
อากาศเริ่มร้อนขึ้น เธอสวมเดรสยาวสีฟ้าอ่อน ปล่อยผมยาวสลวยให้พลิ้วไหวอยู่ในแสงอัสดง ดูอ่อนโยนเป็นพิเศษ
หยูว่านก้มดูโทรศัพท์ เพิ่งรู้ว่าตัวเองรออยู่ข้างล่างมาสิบห้านาทีแล้ว
วันนี้หลี่อี้ช้าผิดปกติ
ทันใดนั้นก็มีเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหลัง
“พี่หยูว่าน!”
หยูว่านหันไป เห็นเหลียงหมิงกับเฉินซีเหว่ยเดินออกมาจากอาคาร