กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอหมื่นนิยาย
ปู่ย่าของหยูว่านเป็นผู้ใหญ่ที่ซื่อตรงและมีเมตตาทั้งคู่
หลังแม่หยูแต่งงานใหม่ พวกท่านก็แทบไม่ได้มาเยี่ยมอีก หยูว่านเองก็ไม่ได้พบปู่ย่ามาหลายปีแล้ว
เธอไม่เคยเข้าใจเลยว่าเหตุใดผู้ใหญ่ทั้งสองจึงเลี้ยงดูพ่อแท้ ๆ ของเธอมาได้
หยูว่านเดินออกจากร้านกาแฟ
ปลายสาย คุณยายพูดด้วยน้ำเสียงระมัดระวัง
“เสี่ยวว่าน พ่อของหนูได้รับการลดโทษ เดิมทีเขาต้องติดคุกอีกหลายปี แต่เพราะประพฤติตัวดี เลยได้รับการปล่อยตัวก่อนกำหนด”
“...คุณยายกำลังจะขอให้หนูไปหาเขาหรือคะ?” หยูว่านถาม
“ไม่ ไม่ใช่!” เสียงคุณยายเริ่มสั่น “ยายจะทำแบบนั้นได้ยังไง เขาเป็นพ่อของหนูนะ...เขารู้ว่าหนูกับแม่อยู่เมืองหลวง เลยบอกว่าอยากมาตามหาหนู”
หยูว่านหลับตาลง