บทที่ 90: ตั้งสติให้ดี

เช้าตรู่วันถัดมา ซู่หนานจือยืนอยู่ในโถงผู้โดยสารขาออกของสนามบิน ลากกระเป๋าเดินทางของตัวเองไว้ข้างกาย

เธอสวมเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีขาว รวบผมอย่างหลวม ๆ มีปอยผมระข้างหูเล็กน้อย

นี่เป็นครั้งแรกที่ซู่หนานจือเดินทางไปทำงานในฐานะผู้ช่วยของกู้ฉีหยวน เมื่อนึกถึงสองสัปดาห์ข้างหน้าและโอกาสที่จะได้ใกล้ชิดกับพระรองมากขึ้น เธอก็อดตื่นเต้นไม่ได้

กู้ฉีหยวนมาถึงแล้ว

เขาสวมสูทสีเทาเข้ม ไม่ได้ผูกเนกไท และปลดกระดุมปกเสื้อเชิ้ตไว้เล็กน้อย

ซู่หนานจือเดินเข้าไปหาอย่างช้า ๆ พยายามไม่ให้เสียงส้นรองเท้ากระทบพื้นดังเกินไป

“ท่านประธานกู้”