บทที่ 86: ต้องรักษาสัญญา!

หยูว่านตบหน้าผากตัวเอง นึกขึ้นได้ทันที

จริงสิ เมื่อสองสัปดาห์ก่อนเธอยังกังวลเรื่องนี้อยู่เลย แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวอะไรกับเธอแล้ว

ในสนามกีฬา ซู่หนานจือกำลังวิ่ง ส่วนช่างกล้องก็แบกอุปกรณ์วิ่งตามเธอไปมา

หยูว่านเบือนสายตาหนี ท้องของเธอร้องจ๊อก ๆ เธอลูบท้องว่างพลางถามเหอเนียนเนียน

“เดี๋ยวเราไปกินอะไรเป็นมื้อกลางวันดีคะ?”

“ไปกินหม่าล่าทังที่โรงอาหารเล็ก ๆ กันไหม?” เหอเนียนเนียนเสนอ

ดวงตาของหยูว่านเป็นประกาย “เอาสิคะ ไปกันเลย!”

ในสนาม ซู่หนานจือวิ่งฝ่าคนที่ขวางทางไปอีกครั้ง