บทที่ 85: วิทยาศาสตร์อธิบายทุกสิ่งได้จริงหรือ?

หยูว่าน: “...”

“สรุปแล้ว คืนนี้คุณพาฉันออกมาปั่นจักรยานเพื่อดูซากศพเหรอคะ?”

ตอนนั้นเองหลี่อี้ถึงรู้ตัวว่าพูดอะไรออกไป เขารีบแก้ตัวทันที

“ไม่ใช่ครับ! ผมหมายถึง ต่อให้ท้องฟ้าเต็มไปด้วยซากศพ ผมก็ยังอยากดูมัน...กับ...คุณ...”

ยิ่งพูด เสียงของเขาก็ยิ่งแผ่วลง จนท้ายที่สุดแทบจะตะกุกตะกัก

ในหัวของเขา ระบบส่งเสียงคร่ำครวญอย่างเจ็บปวด

เห็นสีหน้าของหลี่อี้แล้ว หยูว่านก็อดหัวเราะไม่ได้

ภายใต้สายตาของเขา เธอเงยหน้ามองดวงดาวพร่างพรายเต็มท้องฟ้า

ดาวนับไม่ถ้วนกระจัดกระจายระยิบระยับอยู่บนผืนฟ้ายามค่ำคืน ทางช้างเผือกทอดยาวจากตะวันออกไปตะวันตก ราวกับริบบิ้นเรืองแสง

ไม่ว่าในนิยายเรื่องไหน ฉากแบบนี้ก็ต้องถูกจัดว่าโรแมนติกอย่างยิ่ง