บทที่ 60: ไอ้สารเลวที่ไหนกล้าคิดไม่ซื่อกับน้องสาวฉัน

ฝนตกหนักขึ้นเรื่อยๆ

เม็ดฝนขนาดเท่าเมล็ดถั่วกระหน่ำลงพื้น ละอองน้ำขาวขุ่นฟุ้งกระจายไปทั่ว แสงไฟจากโคมริมถนนพร่าเลือนอยู่หลังม่านฝน ไอหมอกบางๆ ปกคลุมไปทั้งถนน

หยูว่านมองใบหน้าไร้อารมณ์ของกู้ฉีหยวน คำถามที่เขาเพิ่งถามยังวนเวียนอยู่ในหัว

ซู่หนานจือเป็นใคร?

มุมปากของหยูว่านกระตุก

อย่าล้อเล่นสิ พระรองจะไม่รู้จักนางเอกได้ยังไง?

“พี่ชาย” หยูว่านถอนหายใจ “พี่ไม่รู้จักซู่หนานจือได้ยังไงคะ?”

กู้ฉีหยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย “ผมรู้จักเธอด้วยเหรอ?”

“ผู้หญิงที่เคยมาส่งข้าวที่บ้านพี่ไงคะ” หยูว่านเตือน “พี่เป็นคนให้เธอเอามาส่งไม่ใช่เหรอ?”

กู้ฉีหยวนนึกอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบว่า “ข้าวสองกระสอบนั้น หลินหลางเป็นคนส่งคืนมาไม่ใช่หรือ?”