บทที่ 59: ในเมื่อคุณเป็นพี่ชายของว่านว่าน ก็เป็นพี่ชายของผมด้วย

หลี่อี้กะพริบตา ทำสีหน้าใสซื่อไร้พิษภัย

“พี่ชาย” เขาพูดอย่างเป็นธรรมชาติ “ในเมื่อคุณเป็นพี่ชายของว่านว่าน ก็เป็นพี่ชายของผมด้วยเหมือนกัน พี่ชาย ลองทำแบบนี้ดูสิครับ”

พูดจบ เขาก็คีบเนื้อวากิวอีกชิ้นใส่หม้อของกู้ฉีหยวน

หยูว่านตกตะลึงจนพูดไม่ออก ปากอ้าค้าง ตะเกียบชะงักอยู่กลางอากาศ ร่างทั้งร่างนิ่งงันไปชั่วขณะ

อาการของกู้ฉีหยวนก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน เขาจ้องเนื้อวากิวในหม้ออยู่นานหลายวินาที ก่อนกัดฟันเค้นคำออกมา

“ประธานหลี่เป็นคน...เปิดเผยดีจริงๆ”

คำพูดนั้นฟังดูประชดอยู่บ้าง แต่หลี่อี้กลับไม่รู้สึกตัวเลย

เขามองกู้ฉีหยวนด้วยแววตาจริงใจ แล้วยังยิ้มให้ด้วย

“พี่ชาย ไม่ต้องสุภาพขนาดนั้นก็ได้ครับ เรียกผมว่าหลี่อี้ก็พอ”

กู้ฉีหยวน: “...”