บทที่ 57: ไม่แปลกใจเลยที่เรียกเขาว่าอัจฉริยะ ผมดกจริงๆ

ซู่หนานจือเอนหลังพิงเก้าอี้ จ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ด้วยความรู้สึกสับสน

ทำไมเรื่องราวถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้?

จู่ๆ เธอก็นึกถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง

หรือเป็นเพราะนางเอกต้องลงเอยกับพระเอก? ถ้าไม่เป็นแบบนั้น พล็อตเรื่องถึงได้ติดขัดไปหมด?

ในต้นฉบับ ซู่หนานจือแทบไม่ได้ส่งสัญญาณอะไรให้กู้ฉีหยวนเลย ตรงกันข้าม เรื่องรักของเธอกับพระเอกอย่างหลี่อี้กลับพัฒนาไปได้ด้วยดี

และในตอนนั้นเอง กู้ฉีหยวนจึงค่อยๆ เข้าใจความรู้สึกที่มีต่อนางเอก

หรือเธอเลือกเดินผิดทาง?

ซู่หนานจือกัดริมฝีปากล่าง

ถ้าเธอดึงหลี่อี้กลับมาได้ เรื่องราวจะกลับเข้าสู่เส้นทางเดิมหรือเปล่า?

แต่ก่อนอื่น เธอต้องหาทางกลับไปเป็นผู้ช่วยของประธานบริษัทให้ได้