บทที่ 56: เราเป็นแค่เพื่อนกันธรรมดาๆ

กู้อี้หางตกใจกับปฏิกิริยาของซู่หนานจือจนตะเกียบแทบหล่นจากมือ

“ใช่ครับ” เขาหันไปมองเธออย่างงุนงง “มีอะไรหรือเปล่า? ทำไมทำหน้าแบบนั้น?”

ซู่หนานจืออ้าปากเหมือนจะพูด แต่ก็กลืนคำลงไป

เธอสูดหายใจลึก พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ

“ไม่มีอะไรค่ะ” เธอก้มหน้า คนซุปในชามด้วยช้อน “แค่แปลกใจนิดหน่อย ก่อนหน้านี้ไม่ได้บอกว่าท่านประธานกู้จะเลือกผู้ช่วยจากกลุ่มนักศึกษาฝึกงานเหรอคะ?”

“ใครจะไปรู้” กู้อี้หางยักไหล่ “บางทีพี่ชายอาจคิดว่าผมเป็นตัวปัญหา เลยรู้สึกปลอดภัยกว่าถ้าเก็บผมไว้ข้างตัว”

ซู่หนานจือกัดฟันแน่น

เธอรู้ดีว่ากู้ฉีหยวนจะเลือกผู้ช่วยจากบรรดานักศึกษาฝึกงาน