บทที่ 44: เตียนเตียน ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

มือของหยูว่านที่กำเมาส์อยู่แข็งค้าง เธอเงยหน้ามองเหลียงหมิง

“หมายความว่า...ฉันจะเลี้ยง AI เป็นสัตว์เลี้ยงเหรอคะ?”

เหลียงหมิงพยักหน้า “ใช่ครับ ถ้าคุณลูบมัน มันจะตอบสนองต่างกันไปตามตำแหน่งที่สัมผัส แรงกด และความถี่ ถ้าคุณเรียก มันก็จะจดจำเสียง ประเมินอารมณ์ของคุณ แล้วตอบกลับอย่างเหมาะสม”

“อยากลองดูไหมครับ?” เหลียงหมิงชี้ไปที่ปุ่ม “เริ่มใหม่” “ขั้นแรกก็ปรับแต่งหน้าตาก่อน เลือกสีขน รูปร่าง สีตา หรือเพิ่มลวดลายพิเศษก็ได้ครับ”

หยูว่านลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเลื่อนเมาส์ไปที่ปุ่ม “สร้างสัตว์เลี้ยง” นิ้วของเธอหยุดค้างเหนือปุ่มชั่วขณะ แล้วจึงคลิกลงไป