บทที่ 31: เขารู้ทุกอย่างเลยหรือ?!

ไม่กี่วินาทีต่อมา หลี่อี้ก็หัวเราะขึ้นมาอย่างกะทันหัน

“ตกลงครับ งั้นผมรับคำขอบคุณของคุณไว้ก็แล้วกัน”

หยูว่านยิ้มตอบ

ด้านหลังพวกเขา กู้ฉีหยวนยืนอยู่บนบันไดหน้าสถานีตำรวจ มองภาพตรงหน้า คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ความรู้สึกประหลาดที่อธิบายไม่ถูกพลันก่อตัวขึ้นในใจ

ทั้งอึดอัด ทั้งติดขัด และ...ไม่สบายใจ

กู้ฉีหยวนไม่สนใจความรู้สึกเหล่านั้น เขาเดินลงบันไดไปยังเบนท์ลีย์สีเทาเงิน แล้วเปิดประตูรถ

“หยูว่าน”

เธอหันไปเห็นกู้ฉีหยวนยืนอยู่ข้างรถ

“ขึ้นรถ กลับบ้านกัน”

หยูว่านชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วเผลอหันไปมองหลี่อี้