กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอหมื่นนิยาย
หลินหลางชะงักไปครู่หนึ่ง
หนึ่งทุ่ม
นี่คือเวลาที่เขาควรเลิกงานแล้วกลับบ้านใช่ไหม?
แย่แล้ว!
วันนี้เกิดเรื่องขึ้นมากมายจนเขาลืมไปเสียสนิทว่าเลิกงานตอนหนึ่งทุ่มได้!
“ท่านประธานกู้ ผม...” หลินหลางรีบอธิบาย “คืนนี้เรื่องของกู้อี้หางค่อนข้างเร่งด่วน อีกอย่าง ผมคิดว่าทางคุณหยูว่านคงไม่มีปัญหาอะไร...”
นอกจากนี้ เขาจะปล่อยให้อารองกับอาสะใภ้ของเจ้านายอยู่ตามลำพังได้อย่างไร? พวกท่านก็เป็นผู้ใหญ่แล้วนะ!
แต่กู้ฉีหยวนไม่พูดอะไร เพียงจ้องมองเขา
สายตานั้นส่งสารชัดเจนเพียงอย่างเดียว
ผู้ใหญ่พวกนั้นไม่สำคัญเท่าน้องสาวคนสำคัญของฉันหรอก