กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอหมื่นนิยาย
“มีอะไรหรือเปล่าคะ?”
หยูว่านเดินเข้าไปหาหลี่อี้ เอียงศีรษะเล็กน้อยพลางมองเขาอย่างสงสัย
ทำไมเขาถึงยืนนิ่งไปแบบนั้น? ไม่มีความคิดอะไรอยู่ในหัวเลยหรือไง?
ในที่สุดหลี่อี้ก็ได้สติกลับมา
“มะ...ไม่มีอะไรครับ”
“เราจะไปกันหรือยังคะ?”
เขารีบเดินอ้อมไปอีกฝั่งเพื่อเปิดประตูรถให้เธอ ท่าทางรีบร้อนจนเกือบสะดุดล้ม
หยูว่านต้องเอื้อมมือไปประคองเขาไว้ “ค่อย ๆ ก็ได้ค่ะ”
น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลและอ่อนโยน
หลี่อี้รู้สึกเหมือนหัวใจจะหยุดเต้น