บทที่ 2 : เงินเดือนห้าหมื่นหยวน คุณเอาไหม?

หยูว่านตกตะลึง

หลี่อี้... เขาไม่ใช่พระเอกของนิยายเรื่องนี้หรอกหรือ?

แล้วมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?!

ตามลำดับเวลาในนิยาย หลี่อี้น่าจะยังเรียนอยู่ต่างประเทศไม่ใช่หรือ?

หยดน้ำที่เกาะอยู่ด้านนอกแก้วกาแฟไหลลงมา ทิ้งรอยเปียกเป็นดวงเล็ก ๆ บนโต๊ะ

ชายหนุ่มยกอเมริกาโน่เย็นขึ้นดื่มอึกใหญ่ พอเงยหน้าขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาก็เผยให้เห็นชัดเจน

หยูว่านอดมองอย่างตะลึงไม่ได้

สมกับเป็นพระเอกจริง ๆ หล่อเหลาสมคำร่ำลือ!

ตามคำบรรยายในนิยาย หลี่อี้เริ่มสร้างตัวจากศูนย์ แถมยังหน้าตาดี เขามาจากครอบครัวธรรมดา พ่อแม่เป็นครูมัธยมทั้งคู่ ฟังดูไม่ใช่ภูมิหลังแปลกใหม่อะไรสำหรับนิยายทั่วไป

แต่สติปัญญาของหลี่อี้กลับโดดเด่นอย่างน่าทึ่ง