เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 329 เสี่ยวอู่บรรลุขั้นหยวนอิง
ถึงแม้ครั้งนี้เสี่ยวอู่จะใช้วิธีตั้งรับ แต่ทัณฑ์สายฟ้าก็ยังคงเป็นแบบเดิม คือจู่ๆ ก็หายไปในระหว่างที่กำลังตกลงมา แล้วปรากฏขึ้นเหนือหัวของเสี่ยวอู่โดยตรง
ทว่าประสิทธิภาพในการป้องกันธาตุของระฆังตัดมิติทั้ง 3 ใบนั้นสูงมากทีเดียว ทัณฑ์สายฟ้าที่ตกลงมาใส่เสี่ยวอู่จึงยังอยู่ในเกณฑ์ที่รับไหว
ตงฟางจิ้งที่อยู่บนเรือดึงแขนเสื้อหลินลี่ “อย่าด่าเลย เทววิถีนี้ถึงจะไร้ยางอายแต่ก็ยังมีเส้นแบ่งอยู่ ทัณฑ์สายฟ้าที่ปรากฏขึ้นในตำแหน่งนี้ยังเหลือพื้นที่ให้เสี่ยวอู่ได้ป้องกันตัวบ้าง”
“นี่เรียกว่ามีเส้นแบ่งงั้นเหรอ? ฉันว่ามันน่าจะถูกกฎบางอย่างจำกัดเอาไว้มากกว่า”
“กฎจำกัดงั้นเหรอ เทววิถีจะถูกจำกัดได้ด้วยหรือ?”
“ฉันรู้สึกแบบนั้นน่ะ เทววิถีนี้ดูเหมือนจะเป็นโปรแกรม ทุกอย่างถูกตั้งค่าเอาไว้หมดแล้ว มันทำได้แค่เพียงแก้ไขเปลี่ยนแปลงในขอบเขตที่ถูกตั้งค่าไว้เท่านั้น”
“เช่นการเปลี่ยนทัณฑ์สายฟ้าปกติให้กลายเป็นทัณฑ์สายฟ้าข้ามมิติแบบนี้ แต่ก็ไม่สามารถตกลงมาใส่ร่างตรงๆ ได้”
เสี่ยวอู่พึ่งพาการป้องกันเพื่อรับมือกับทัณฑ์สายฟ้าอย่างแข็งขืน บาดแผลบนร่างกายก็เริ่มหนักหนาสาหัสขึ้นเรื่อยๆ
ถึงแม้การป้องกันนี้จะไม่ใช่เล่นๆ แต่ถ้าเทียบกับปราณกระบี่ที่สามารถตัดทอนอานุภาพลงได้ครึ่งหนึ่งแล้วก็ยังถือว่าห่างไกลนัก อีกทั้งเมื่ออานุภาพของทัณฑ์สายฟ้าทวีความรุนแรงขึ้น พลังที่ใช้ต้านทานได้ก็ยิ่งอ่อนกำลังลง