กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 169 คัมภีร์เวท
คริสตินเองก็ตกใจไม่น้อย เธอพูดกับหลินลี่อย่างรู้สึกผิดว่า "ขะ...ขอโทษทีนะ ฉันตื่นเต้นไปหน่อย"
"ช่างเถอะ ต่อจากนี้ถ้าเจออะไรอีก ห้ามเธอลงมือเองเด็ดขาด เข้าใจไหม"
"อื้อ ฉันรับปากว่าจะไม่ทำแล้ว"
ตอนนี้ครอบแก้วกลายเป็นเหมือนแท่นวางอื่น ๆ ในห้อง วงเวทด้านในไร้ซึ่งแสงสว่าง นี่มันกับดักเวทมนตร์ที่ไหนกันล่ะ มันคือการป้องกันด้วยเวทมนตร์ชัด ๆ มีแต่ยัยเปิ่นนี่แหละที่เอามือไปจับตรง ๆ
หลินลี่กลัวว่าจะมีอันตรายอย่างอื่นอีก จึงพาคริสตินและไกอาถอยออกมา หลังจากกางเวทป้องกันเรียบร้อยแล้ว เขาก็จัดการทำลายครอบแก้วด้วยการโจมตีระยะไกล