กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 168 นครใต้ดิน
ทางเข้านี้อยู่ในโพรงต้นไม้อย่างไม่น่าเชื่อ ต้นไม้นี้มีเถาวัลย์ห้อยระย้าปกคลุมปากทางเข้าไว้ หากไม่ใช่เพราะคริสตินบอก หลินลี่ก็คงไม่มีทางสังเกตเห็นเลยว่าที่นี่มีโพรงอยู่
แม้ว่าคริสตินจะดูไม่ค่อยฉลาดเท่าไหร่นัก แต่นี่อาจจะเป็นโชคของคนโง่ก็เป็นได้
เมื่อเข้ามาในโพรงต้นไม้จะเป็นทางเดินที่มุ่งลงสู่ด้านล่าง เดินไปได้ไม่นานทางเดินนี้ก็เริ่มกว้างขวางขึ้นเรื่อยๆ
ทางเดินนี้ไม่ได้มืดสนิท มีพืชเรืองแสงขึ้นอยู่ทั่วไป สวยงามมาก ทั้งยังให้แสงสลัวแก่ภายในทางเดินอีกด้วย
แม้แสงนี้จะริบหรี่ แต่ด้วยจำนวนของพืชเรืองแสงที่มากพอ ทำให้ระยะการมองเห็นดีกว่าป่าหมอกเบื้องบนอย่างเห็นได้ชัด