กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 141 เรามานอนถุงนอนเดียวกันเถอะ จะได้ไม่หนาว
หลังจากทั้งสองจากไปได้ไม่นาน ก็มีทหารหน่วยเล็กหน่วยหนึ่งมุ่งหน้าไปยังจุดที่เพิ่งเกิดการต่อสู้เมื่อครู่
"ทุกคนระวังตัวไว้ จังหวะปฏิกิริยาของธาตุอัสนีเมื่อครู่รุนแรงมาก ไม่เหมือนกับวิชาต่อสู้ระดับปรมาจารย์เลย"
"หรือว่าจะเป็นระดับตำนาน? ถ้าคนยังอยู่ตรงนั้น พวกเราไม่แย่กันหมดเหรอ?"
"บอกไม่แน่ อาจจะเป็นพวกเดียวกันก็ได้นะ?"
คนที่พูดเป็นคนแรกทำท่าให้เงียบเสียงลง แล้วกระซิบว่า "ฉันจะเข้าไปดูเอง พวกนายหาที่กำบังให้ดี"
พูดจบเขาก็ลบเลือนร่างกายหายไปในทันที
"วิชาพรางตัวของหัวหน้าเนี่ยสุดยอดจริงๆ ขนาดกลางวันแสกๆ ยังมองไม่เห็นเลยสักนิด"
"บ้าเอ๊ย ไม่งั้นเขาจะเป็นหัวหน้า ส่วนพวกเราเป็นแค่ทหารเลวรึไง"