0047 บทที่ 47 สังหารระดับขุนพลต่อเนื่อง

บทที่ 47 สังหารระดับขุนพลต่อเนื่อง

หลินเสียนสะบัดมือเพียงครั้งเดียว ความมืดมิดไร้ขอบเขตก็เข้าปกคลุมทั้งสองฝ่ายไว้จนมิด

มันคือความมืดมิดอย่างแท้จริง แสงสว่างทุกสายถูกบดบัง ใครก็ตามที่อยู่ข้างในนี้ล้วนไม่ต่างอะไรจากคนตาบอด

ทว่าหลินเสียนกลับราวกับมีดวงตาที่มองทะลุความมืดได้ หลังจากได้รับสกิลนี้มา การมองเห็นของเขาในความมืดก็ไม่ได้รับผลกระทบใดๆ เลยสักนิด

ฝั่งตรงข้ามเริ่มตระหนักถึงความผิดปกติ ความมืดผืนนี้มีอะไรพิลึกกึกกือ

ทั้งผู้บงการและวิญญาณร้ายสีม่วงเข้มต่างพยายามจะหนีออกไป แต่กลับต้องตกตะลึงเมื่อพบว่า ไม่ว่าจะเคลื่อนไหวอย่างไร ก็ก้าวออกไปจากความมืดนี้ไม่ได้เลย

เหมือนกับผีบังตาไม่มีผิด

พวกมันพุ่งชนซ้ายขวาอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็ยังฝ่าออกไปไม่ได้ ถูกขังลืมอยู่ข้างในนั้น

ที่เลวร้ายไปกว่านั้นคือ ความมืดกำลังลดทอนความเร็วของพวกมันอย่างไร้ทางต่อต้าน พรากความเร็วของพวกมันไปอย่างเผด็จการและอุกอาจ

นี่มันวิชาบ้าอะไรกัน?