กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในหัวของหวังปิงปิงพลันมีภาพคำทักทายยามเช้าทุกครั้งตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมากับฉู่เหิง รวมถึงบทสนทนาจากใจในราตรีสงัดของทุกวัน
นั่นคือช่วงเวลาที่เธอรู้สึกว่ามีความสุขที่สุด
หัวใจของเธอเป็นของฉู่เหิงมานานแล้ว
ตอนนี้ฉู่เหิงยืนอยู่ตรงหน้า หัวใจของหวังปิงปิงก็หวานยิ่งกว่ากินน้ำผึ้งเสียอีก
ฉู่เหิง นายรู้ไหมว่าฉันก็ชอบนายมากเหมือนกัน!
โดยไม่รู้ตัว แววตาที่หวังปิงปิงมองฉู่เหิงก็เผยความรักอันลึกซึ้งออกมา
“รุ่นพี่ เป็นอะไรไป? เรา...เต้นต่อไหม?”
ฉู่เหิงมองฝูงชนจำนวนมากที่กำลังมุงดูอยู่รอบข้าง แล้วเอ่ยเสียงเบา
แม้แต่คนที่กำลังเต้นอยู่เดิมยังอดหยุดลงไม่ได้ ต่างมองพวกเขาพลางกระซิบกระซาบวิพากษ์วิจารณ์กัน