ตอนที่ 25 ฝันอีกแล้วหรือ?

ตลอดทั้งคืนไร้ความฝัน พอถึงรุ่งสาง เสิ่นลั่วก็ตื่นขึ้นมา

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความเหนื่อยล้า หรือเพราะใจผ่อนคลายลงหลังจากนำหมอนหยกกลับคืนที่เดิม การนอนหลับในครั้งนี้จึงสนิทดีเหลือเกิน

เมื่อตื่นเต็มตา เขาก็รู้สึกว่าปราณเปี่ยมล้นและจิตใจสดชื่น พอลุกขึ้นล้างหน้าบ้วนปากเสร็จก็มุ่งหน้าไปบำเพ็ญทางฝั่งตำหนักเง็กเซียน ตลอดทั้งวันร่างกายและจิตใจล้วนอยู่ในสภาพดีเยี่ยม

เสียอยู่อย่างเดียวคือ พอตกกลางคืนไม่รู้เพราะอะไร เขากลับนอนไม่ค่อยหลับอยู่บ้าง

แต่พอถึงวันที่สาม หลังจากได้นอนหลับอย่างสงบผ่านไปอีกตื่น หัวใจที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายก็ค่อยวางลงได้เสียที

หลายวันต่อมา ยามค่ำคืน

เสิ่นลั่วจุดตะเกียงน้ำมัน นั่งเปิดอ่าน “บันทึกปราบอสูรของปรมาจารย์จาง” อยู่ข้างโต๊ะ ข้างมือมีกระดาษเซวียนวางไว้ปึกหนึ่งคู่กับพู่กันขนแข็งเล็กด้ามนั้น