ตอนที่ 24 คืนของสู่ที่เดิม

เสิ่นลั่วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอาผ้าฝ้ายมาห่อหมอนหยกแล้วเดินเข้าป่าที่ไม่ไกลนัก เขารวบรวมหญ้าแห้งกับกิ่งไม้ผุในป่ามาก่อเป็นกองฟืนขนาดใหญ่ พอกวาดเศษหญ้าและกิ่งไม้บนพื้นรอบ ๆ จนเตียนโล่งแล้ว จึงวางหมอนหยกที่ห่อผ้าฝ้ายลงไปด้านบน

ความคิดของเขาเรียบง่ายมาก ในเมื่อหมอนหยกใบนี้ใช้ขวานจามไม่เข้า เช่นนั้นก็ลองสุมไฟแรง ๆ เผาดูอีกสักตั้ง

ไฟปลัดหัวที่ใช้เมื่อคราวก่อน หนึ่งคือไฟอ่อนเกินไป สองคือใช้เวลาสั้นเกินไป

คราวนี้ต้องสุมไฟเผาให้หนักหน่วงเหมือนตั้งหม้อต้มใบใหญ่ให้ได้ อย่างไรเสียในตำราโบราณก็บอกไว้ว่าพวกสิ่งชั่วร้ายหยินส่วนใหญ่มักกลัวเปลวเพลิงอัคคี หากข้างในมีความพิลึกพิลั่นอะไรซ่อนอยู่จริง ๆ ลองเผาให้นานขึ้นอีกหน่อยก็อาจจะเผาทำลายมันได้