ตอนที่ 20 สู้ผี (จบ)

ระหว่างที่เสิ่นลั่วกำลังครุ่นคิด เส้นผมยุ่งเหยิงบนศีรษะของภูตผีร่างสูงใหญ่ก็พลันสะบัดเปิดออก เผยให้เห็นใบหน้าขาวซีดเน่าเปื่อย

ใบหน้านั้นดูราวกับแช่น้ำมาเนิ่นนาน ริมฝีปากและแก้มทั้งสองข้างเปื่อยยุ่ยเละเทะ เนื้อหนังแหว่งวิ่นปลิ้นออกมาห้อยรุ่งริ่งอยู่บนหน้า เลือดเนื้อในเบ้าตาเน่าเปื่อยไปกว่าครึ่ง มีน้ำหนองไหลซึมไม่หยุด เหลือเพียงเส้นเลือดไม่กี่เส้นที่ยังยึดลูกตาแดงก่ำทั้งสองข้างไว้ มันสั่นระริกโงนเงนราวกับจะหลุดร่วงลงมาได้ทุกเมื่อ

ต่อให้เสิ่นลั่วเป็นคนใจกล้ามาแต่ไหนแต่ไร พอได้เห็นใบหน้าของภูตผีตนนี้เข้าก็ยังอดสะดุ้งตกใจไม่ได้

ภูตผีอ้าปากเปล่งเสียงผีกรีดร้องแหลมเสียดหู ลมหยินไร้รูปลักษณ์สองสายพวยพุ่งออกจากปากของมันดุจลูกธนูสองดอก พุ่งเข้าใส่ใบหน้าของเสิ่นลั่วและเด็กหญิงตัวน้อยคนละสาย