ตอนที่ 16 ผีบังตา

เสิ่นลั่วทั้งตระหนกทั้งเดือดดาล แต่ลมหายใจกลับติดขัดขึ้นทุกขณะ ในหัวพลันผุดภาพหนังสือเบ็ดเตล็ดและตำรับตำราที่เคยเปิดอ่านในอารามชุนชิวตลอดสองปีมานี้ สถานการณ์เช่นนี้คล้ายกับที่เคยอ่านผ่านตาในตำราเล่มไหนสักเล่มมาก่อน

เขากัดฟันแน่น รีดเค้นเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายนั่งขัดสมาธิให้มั่น สองมือโอบประสานกัน โคจรเคล็ดหยางปฐมกำเนิดอย่างสุดชีวิต

กระแสอุ่นสายหนึ่งพรั่งพรูออกจากจุดตันเถียน แผ่ซ่านไปทั่วร่างอย่างรวดเร็ว ที่ลำคอยังมีแสงสีแดงจาง ๆ ซึมออกมา ทำให้รอยมือสีดำเลือนรางลงวูบหนึ่ง

เสิ่นลั่วรู้สึกว่าพละกำลังที่บีบรัดลำคอคลายลงเล็กน้อย ในใจพลันลอบยินดี