เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สามีภรรยาบราวน์เปิดห้องไลฟ์ที่ฮิตที่สุดในเน็ตชื่อ “ตาต่อตา ฟันต่อฟัน!” ด้วยสีหน้าเหม่อลอย
ฟังบุคคลสำคัญที่เคยอยู่สูงส่งในอดีตพูดคำสารภาพผิดอย่าง “ขอโทษ” “รู้ว่าผิด” ด้วยตาที่แดงก่ำและร้องไห้โฮ ในหัวของสามีภรรยาบราวน์ก็ผุดภาพถ่ายของเด็กที่ตกเป็นเหยื่อวาบขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ในใจไม่เกิดความสงสารแม้แต่น้อย
คุณนายบราวน์กำหมัดแน่นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ในดวงตาเต็มไปด้วยความแค้นอาฆาต “พวกมันคือพวกสารเลวที่ฆ่าแคร์รีของบ้านมาร์ตินใช่ไหม? แค่แก๊สพิษจะนับเป็นการลงโทษได้ยังไง?
พวกมันชั่วร้ายขนาดนี้ ถ้าปล่อยให้มีชีวิตต่อไป ลูกที่ตายไปของสามีภรรยามาร์ตินจะได้รับความอยุติธรรมมากแค่ไหน? พวกมันไม่มีทางสำนึกผิดเลย ถ้าปล่อยให้มีชีวิตต่อไป จะมีเด็กตายอย่างน่าสยดสยองมากขึ้น!
ยูเรกาและมาร์ลีนของบ้านเรายังมีชีวิตอยู่ จะปล่อยให้พวกมันทำร้ายลูกของบ้านเราต่อไปไม่ได้ ดังนั้น ต้องฆ่าพวกมันให้ได้ ใช่ ต้องหั่นเป็นพัน ๆ ชิ้นเท่านั้น!”
เห็นอาการผิดปกติคล้ายคลุ้มคลั่งของภรรยา คุณบราวน์รู้สึกเพียงว่าอนาคตข้างหน้ามืดมิด ในใจเศร้าสลดสุดใจ แต่บนกลับพยักหน้าเห็นด้วยไม่หยุด “ใช่ ๆ ๆ พวกมันสมควรตายเป็นหมื่นครั้ง ควรถูกแขวนคอ ถูกเผาทั้งเป็น!”