เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ถึงคาลวินจะยืนยันปกป้องยูเรกาอย่างหนัก แต่กองพลเหยี่ยวล่าจะเชื่อคำพูดฝ่ายเดียวของเขาก็ย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย
ก่อนจะพาตัวยูเรกาไป ทหารเพียงทิ้งประโยคจริงจังไว้ประโยคเดียวว่า “เขาสภาพร่างกายไม่ดีหรือถูกพันธุ์ปรสิตสิงร่าง ตรวจแล้วก็รู้กันเอง”
ไกอาที่ถูกคาลวินด่ากลับไปส่งเสียงหัวเราะเยาะอย่างยโส “แล้วทำไมนักเรียนทหารที่ตรวจพบความผิดปกติทางร่างกายครั้งนี้ถึงล้วนเป็นของวูล์ฟล่ะ? ข่าวลือที่ว่าวูล์ฟทำการทดลองดัดแปลงร่างกายมนุษย์ผิดกฎหมายมาตลอด อย่าบอกนะว่าเป็นเรื่องจริง?”
คาลวินราวกับถูกดูหมิ่นอย่างร้ายแรง สีหน้าดำครึ้ม เลิกคิ้วจ้อง “แกหยุดพูดจาไร้สาระตรงนี้ได้แล้ว ไม่งั้นฉันฟ้องแกข้อหาหมิ่นประมาทได้เลย!”
ไกอาแค่นหัวเราะ “ฉันแค่ถามเล่น ๆ เอง ทำไมต้องทำหน้าเหมือนสารภาพเองแบบนั้นด้วย?”
“แก…”
คาลวินกำลังจะพูดอะไร แต่ถูกครูฝึกของโรงเรียนทหารวูล์ฟตบหลังหนึ่งที ภายใต้สายตาจ้องของอีกฝ่าย เขาจึงต้องหุบปาก
ครูฝึกวูล์ฟที่ไม่เคยมีตัวตนมาตลอดหน้าดำลง มองไปที่ครูฝึกฟิตช์ของโรงเรียนทหารเฟเนียร์ น้ำเสียงมืดมน “สร้างข่าวปล่อยข่าว ใส่ร้ายผู้อื่นโดยเจตนา นักเรียนทหารเฟเนียร์ของพวกคุณมีกันแบบนี้เองหรือ?”
ครูฝึกฟิตช์ตบหัวไกอาอย่างแรงหนึ่งที แล้วจึงหันไปมองครูฝึกโรงเรียนทหารวูล์ฟด้วยสีหน้าขอโทษ:
“ขอโทษด้วย เด็กอย่างไกอาในเฟเนียร์ก็ขึ้นชื่อเรื่องปากร้ายพูดตรงใจอยู่แล้ว! วางใจได้ ฉันจะสั่งสอนมันให้ดีแน่นอน ไม่มีทางปล่อยให้มันพูดความจริงตรง ๆ อีกเด็ดขาด!”