กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เหลียนอี ห้องฝึกหมายเลขหนึ่ง
“เก้าศูนย์ เธอหัวเราะอะไรอยู่”
“เอ๊ะ”
เห็นใบหน้าเล็ก ๆ ที่ปกติของซูรุ่ยมักมืดมนเย็นชา หลังการออกกำลังอย่างหนักกลับมีเลือดฝาดจาง ๆ ผุดขึ้น ดูเป็นสาววัยสิบแปดเต็มตัวเสียที จิ่วหลิงยังไม่ทันพูดก็ยิ้มก่อน ขณะที่ทิ้งตราประทับพลังจิตไว้บนพันธุ์ปรสิตของรองผู้บัญชาการซุนหนึ่งเส้น ก็หันไปมองซูรุ่ยด้วยสีหน้างุนงง
ซูรุ่ยรู้ดีมาตลอดว่าคนตรงหน้าเป็นพวกปากหวานแต่ใจดำ ไม่หลงกลเธอเลยสักนิด สีหน้าสงสัยเต็มที่ “เมื่อกี้เธอยิ้มแปลก ๆ น่าขนลุกอีกแล้ว จะไปทำเรื่องไม่ดีอะไรอีกล่ะ”
“ซูซู เธอต้องตาฝาดดูผิดแน่ ๆ ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น”
“หึ”
เห็นเธอกะพริบตากลมใสแจ๋วทำหน้าไร้เดียงสาบริสุทธิ์ ซูรุ่ยหัวเราะเย็นชาหนึ่งที แล้วล้วงเข้าไปในแคปซูลป้องกันอย่างเด็ดขาด สองมือพร้อมกันรุมจับแก้มเธอแล้วดึงออกสองข้าง ชัด ๆ ว่ากำลังแกล้งทำเป็นโง่!