เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“พวกคุณทำอะไรลงไป”
เห็นว่าทั้งสองฝ่ายที่เผชิญหน้ากันล้มสลบตาพลิก มีแต่สัตว์ประหลาดหนวดพันธุ์ปรสิต ไม่มีมนุษย์สักคน พันธุ์ปรสิตในรองผู้บัญชาการซุนเอ่ยถามอย่างไม่อยากเชื่อ สีหน้าที่ยังคงสบาย ๆ มาด้วยความมั่นใจมาตลอดก็เปลี่ยนเป็นดูไม่ได้ในที่สุด
ได้ยินเช่นนั้น กู้เมิ่งสีหน้าสงบ ดวงตาคมลึกจนหยั่งไม่ถึงเหมือนเคย แต่เขาไม่ปริปาก เห็นได้ชัดว่าไม่ใส่ใจจะสนใจพันธุ์ปรสิตในรองผู้บัญชาการซุนคนนี้
รองผู้บัญชาการจ้าวที่ยืนอยู่ข้างหลังกู้เมิ่งกลับอดเผยสีหน้าภาคภูมิไม่ได้ แค่นหัวเราะเย้ย “พวกเราเพียงแค่นำสิ่งที่พวกคุณคิดจะทำก่อนหน้านี้ มาคืนให้ตัวคุณเองตามหลักตอบแทนคนด้วยวิธีเดียวกับที่เขาทำเท่านั้นเอง
ทำไมล่ะ อนุญาตให้พวกคุณลอบวางยาภายใน ไม่อนุญาตให้พวกเราตอบโต้งั้นหรือ? หึ พวกเรารู้มานานแล้วว่าคุณไม่ใช่คนดีอะไร จะไปไว้ใจมอบห้องควบคุมของนครภาพยนตร์ให้คุณดูแลได้จริง ๆ ได้อย่างไร
แฮะ ๆ ๆ กลิ่นยาฆ่าแมลงนี้หอมไหมล่ะ? เพื่อไม่ให้พวกคุณระแวง พวกเราตั้งใจเติมกลิ่นมลภาวะบรรยากาศอันเป็นเอกลักษณ์ของยุคดินแดนร้างลงไปเป็นพิเศษเลยนะ”
“…” ยาฆ่าแมลงพ่องแม่มันสิ! ก็บอกแล้วไงว่าพวกมันไม่ใช่ปรสิต แต่เป็นพันธุ์ปรสิตที่มีสติปัญญาระดับสูง!
ได้ยินคำพูดของรองผู้บัญชาการจ้าว สีหน้าของพันธุ์ปรสิตในรองผู้บัญชาการซุนก็ยิ่งแย่ลงอีก มันเอ่ยอย่างไม่เชื่อ “เป็นไปไม่ได้! ปกติฉันถือกองพลเป็นที่ตั้งมาตลอด พวกคุณเป็นไปได้อย่างไรที่จะสงสัยฉัน?