กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“พี่สาว คนนี้ดูยังไงก็เป็นเสือยิ้ม ไม่ใช่ของดีอะไร พี่จะรับปากเขาทำไม?”
เห็นเจียงโม่ทำหน้าไม่เห็นด้วยเต็มที่ แล้วเห็นมุมปากที่ยิ้มอยู่ของกู้ซูแข็งค้าง จิ่วหลิงสงสัยเหลือเกินว่าพี่หกแอบใส่อคติส่วนตัว แต่เธอไม่มีหลักฐาน
จิ่วหลิงตบไหล่เขาเพื่อปลอบ แล้วอธิบาย “พี่ ที่นี่คือเหลียนอีนะ แถมยังมีคนเป็นพยานอยู่เต็มไปหมด ตราบใดที่เขาไม่สมองน้ำท่วม เขาไม่มีทางลงมือกับฉันเด็ดขาด
อีกอย่าง ร่างกายฉันอยู่ในสภาพการพังทลายของยีนจริง ๆ ตอนนี้ก็ไม่มีวิธีอื่นที่ดีกว่าแล้ว สู้รักษาม้าตายยังไงก็ยังดีกว่า!”
พอเอ่ยถึงร่างกายของจิ่วหลิง แววเป็นห่วงวูบหนึ่งผ่านก้นตาของเจียงโม่ เขาขมวดคิ้วจ้องกู้ซู ครู่ใหญ่ กว่าจะพยักหน้าตกลงตามคำขอของอีกฝ่ายอย่างไม่เต็มใจ