เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เห็นพวกนั้นจากไป เจียงโม่ก็อดสงสัยไม่ได้
“น้องสาว พวกขี้ขลาดพวกนี้จะไปยุยงพวกที่เหลือให้มาหาเรื่องจริง ๆ เหรอ”
จิ่วหลิงแค่ยิ้มไม่พูด ยุคนี้ถ้าเป็นพี่น้องกันก็ต้องซวยด้วยกัน ถ้าไม่ใช่พี่น้องกัน ในเมื่อไม่ใช่พี่น้องกันแล้ว ก็ต้องเอามาใช้เป็นเหยื่ออยู่แล้ว
คนที่จากไปก็ถกเถียงเรื่องนี้กันอย่างดุเดือด
“พี่จ้าว พวกเราจะไปยุยงพวกที่เหลือให้ไปหาเรื่องสองพี่น้องอีหน้าขี้เหร่คู่นั้นจริง ๆ เหรอ”
“หรือว่าอย่าเลยดีกว่า ไอ้หนุ่มหนวดเคราร่างยักษ์นั่นไม่ใช่คนดี ๆ พวกนั้นต้องซวยแน่ สุดท้ายอาจจะแค้นพวกเรา”
“แค้นพวกเราแล้วยังไง ฐานะครอบครัวพวกเราก็พอ ๆ กัน พวกมันจะกินพวกเราได้หรือไง”
“แต่ว่า พวกเราโดนสองพี่น้องอีหน้าขี้เหร่คู่นั้นอัดซะหนักขนาดนั้น ถ้ายังทำตามที่พวกมันใบ้ให้ไปทำร้ายพวกเดียวกันอีก พวกเราก็ขี้ขลาดเกินไปแล้ว”