กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังหลิ่วเยี่ยนชิงจากไป เจียงโม่ยังรู้สึกไม่ค่อยสบายใจอยู่ดี
ที่ได้เห็นพี่หกโกรธขนาดนี้เป็นเรื่องยาก จิ่วหลิงอดสงสัยไม่ได้ “ไอ้หมอนั่นทำอะไรให้พี่โกรธได้ยังไงกันแน่”
เจียงโม่รีบส่ายหน้า หน้าตาแดงก่ำ น้ำเสียงร้อนรน “แค่เรื่องเล็ก ๆ เท่านั้น ผมแค่เห็นว่าไอ้เด็กนั่นมันหน้าไหว้หลังหลอกและอวดดีเกินไปเลยเกลียดมัน!”
กลัวจิ่วหลิงไม่เชื่อ จะแอบไปสืบสาวราวเรื่อง ขุดประวัติด่างพร้อยของมันออกมา เจียงโม่ยังเสริมอย่างจริงจังอีกประโยค “จริง ๆ!”
เห็นเขาทำท่าปิดบังจนยิ่งเผยชัด จิ่วหลิงกลัวเขาจะร้อนใจจนเกินไป จึงพยักหน้าด้วยสีหน้าบริสุทธิ์ “ฉันเชื่อพี่! ให้ฉันไปแก้แค้นแทนพี่ไหม?”
เจียงโม่รีบส่ายหน้าหัวหมุน “ไม่ต้อง! ไอ้เด็กนั่นคิดมากนัก น้องสาวห้ามเข้าใกล้มันเด็ดขาด ยิ่งห้ามฟังมันพูดเพ้อเจ้อ”