เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 334 เปลแห่งดวงดาว
เมื่อยานดวงดาวแล่นผ่านสายแสงสีทองของแดนแห่งความอบอุ่น ม่านหมู่ดาวนอกหน้าต่างโดยสารก็พลันเกิดระลอกคลื่น
นิ้วของชายชรา สั่นเทาเล็กน้อยบนเครื่องนำทาง—นี่คือครั้งที่สามที่เขาเข้ามาในทะเลแก่นดารา ครั้งก่อนยังเป็นเมื่อห้าพันปีก่อน ในฐานะผู้พิทักษ์แก่นดาราที่อายุน้อยที่สุด เขาตามอาจารย์มาที่นี่เพื่อบันทึกการกำเนิดของแก่นดาราเกิดใหม่ วันนี้ในเคราขาวของเขามีเส้นผมสีเงินแทรกอยู่มากกว่าเดิม แม้แต่พิกัดบนแผนผังดาราก็ยังเปล่งประกายเหลืองอุ่นชวนคิดถึงวันเก่า
“พร้อมแล้วหรือยัง” เขาหันไปมองห้องท้าย ไล่สายตามองผ่านกลางศีรษะของน้องสาว (สร้อยแก่นดาราของเธอกำลังเปล่งแสงสีทองอ่อน) ผ่านรวมบทกวีที่ซูหว่านฉิงกำไว้แน่น (ระหว่างหน้ากระดาษมีปมไหมพรมของยายเสี่ยวถังสอดอยู่) ผ่านเถาวัลย์ที่อาเหิงปล่อยลงมา (บนใบเกาะตัวละอองดาราของทะเลแก่นดารา) และสุดท้ายหยุดที่รอยสักเปลวเพลิงของฮุยเยี่ยน—เปลวไฟนั้นไม่รู้ว่าเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มเงามัวตั้งแต่เมื่อไร คล้ายกับแสงปฐมกาลยามแก่นดาราถือกำเนิดอย่างยิ่ง
“ตามที่แผนผังดาราบันทึกไว้” เสียงของชายชรามีความเกรงขามเจืออยู่ “ทะเลแก่นดาราไม่มีขอบเขตทางกายภาพ มันจะแผ่มิติที่สอดคล้องออกมาในจักรวาลตาม ‘ความเข้มของการสั่นพ้องของแก่นดารา’ ของผู้มาเยือน แก่นดาราทั้งหกของพวกเจ้า...” เขาหยุดชั่วครู่ “น่าจะปลุกเรารูปแบบที่แท้จริงที่สุดของที่นี่ขึ้นมาได้”
เพิ่งสิ้นเสียง ยานดวงดาวก็ plunged เข้าสู่ความมืดมิดในพริบตา