เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 313 ระลอกความทรงจำของประตูเคลื่อนย้าย
ทันทีที่ช่องทางแก่นดาราเปิดออก ทั้งสี่ก็ถูกดูดเข้าไปในหมอกแสงหลากสี บนประตูเงินของหลี่หมิง ลวดลายของเศษแก่นกลางสามชิ้น ได้แก่ ระเบียบ การกลืนกิน และสมดุล ซ้อนทับกับเงาของเศษชิ้นที่สี่ ฉายแผนผังดาราที่พร่ามัวออกมา นั่นคือพิกัดของเนบิวลากระจกเงา ระบบดาวคู่ที่ถูกห่อหุ้มด้วยเนบิวลาสีม่วง ดวงดาวทั้งสองดั่งดวงตาคู่แฝด ผลัดกันสูบและพ่นแสงและความมืด
"เนบิวลากระจกเงา..." เถาวัลย์ของอาเหิงกวาดผ่านความว่างเบา ๆ เปื้อนสารเนบิวลาอยู่เล็กน้อย "พลังงานที่นี่ไหลแปลกจริง ราวกับผ้าไหมที่ถูกขยำ"
รอยสักเปลวเพลิงของฮุยเยี่ยนจู่ ๆ ก็เปล่งแสงม่วง เรือนตาของเขาสะท้อนเงาดวงดาวทั้งสอง "ไม่ใช่ ไม่ใช่ 'ขยำ' แต่ถูก 'คัดลอก' ต่างหาก พวกคุณดูสิ!" เขาชี้ไปในส่วนลึกของหมอกแสง เศษเสี้ยวความทรงจำกึ่งโปร่งใสจำนวนนับไม่ถ้วนลอยอยู่ แต่ละชิ้นฉายภาพฉากที่แตกต่างกัน มีการทดลองแก่นดาราในห้องแล็บ มีบันทึกการเดินทางของยานอวกาศระหว่างดวงดาว ไปจนถึงภาพตอนหลี่หมิงยังเด็กเล่นโคลนที่บ้านเกิดบนโลก
"พวกนี้คือ..." น้องสาวยื่นมือแตะเศษเสี้ยวความทรงจำชิ้นหนึ่ง ข้างในพลันหลั่งไหลความรู้สึกอบอุ่นออกมา กลิ่นไหมพรมตอนแม่ถักเสื้อ "เป็นความทรงจำของคนอื่นงั้นเหรอ?"