กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 229 เวลาที่หยุดนิ่ง
ทั้งสามคนพังประตูไม้ผุๆ เปิดออกวิ่งทะลุเข้าไปในเมืองเล็กๆ กลิ่นสนิมเหล็กตลบอบอวลเข้าปะทะหน้าทันที หลี่หมิงเซถลาไปพยุงตัวกับกำแพง รอยแผลที่ฝ่ามือยังคงเจ็บแปลบอยู่ตลอดเวลา—เส้นเลือดดำเหล่านั้นได้ลามไปถึงท่อนแขนแล้ว เปล่งแสงสีม่วงประหลาดออกมาใต้แสงแดด
เป็นไปไม่ได้... เงาเพลิงของฮุยเยี่ยนสั่นสะท้าน ทั้งที่เป็นเที่ยงวันแท้ๆ ทำไมแม้แต่เงาก็ยังหายไป?