กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 228 รุ่งอรุณสีเลือด
หลี่หมิงยืนอยู่บนกำแพงที่พังทลายของปราสาทโบราณ ปลายนิ้วจิกแน่นเข้าไปในรอยแตกของเศษหิน แสงจันทร์โลหิตเพียงเศษเสี้ยวสุดท้ายไหลร่วงลงมาจากขอบฟ้าเหมือนของเหลวข้นหนืด ทิ้งรอยทางสีแดงคล้ำไว้บนเส้นขอบฟ้า ลมหายใจเป็นไอสีขาวของเขาก่อตัวแล้วสลายไปในลมยามเช้า จู่ ๆ รอยแผลเป็นกลางฝ่ามือก็ส่งความเจ็บแปลบขึ้นมา—รอยประทับที่คดเคี้ยวราวกับรูปร่างงูนั้นกำลังเปล่งแสงสีแดงผิดปกติ ราวกับมีบางสิ่งกำลังจะมุดออกมาจากใต้ผิวหนัง