0128

⬢⬢⬢

ตอนที่ 128 ผีกระโดดกลืนจันทรา

——คืนดึกผันผวน

หลี่หมิงรีบวิ่งโซซัดโซเซออกจากร้านสะดวกซื้อ ราตรีมืดดำดั่งหมึก ลมหนาวกัดผิวกระดูก เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า จันทร์โลหิตดวงหนึ่งลอยสูง เปล่งแสงประหลาดพิลึก

“พระจันทร์ดวงนี้……ทำไมแดงนัก?” เขาพึมพำ แต่ทันใดก็รู้สึกถึงความหนาวเย็นแผ่จากฝ่าเท้าขึ้นไปทั่วทั้งร่าง

เงาของเขาบิดเบี้ยวผิดรูปภายใต้แสงจันทร์ ราวกับมีบางสิ่งดึงรั้งค่อย ๆ ยกมันขึ้น แล้วชี้ไปยังสุสานร้างแห่งหนึ่งในระยะไกล

“ไม่……เป็นไปไม่ได้……” หลี่หมิงถอยหลังหลายก้าว แต่กลับพบว่าตนเองขยับเท้าไม่ได้เลย ราวกับถูกพลังไร้รูปร่างบางอย่างตอกตรึงไว้กับที่

ประตูเหล็กของสุสานส่งเสียง “แอ๊ด” เปิดออกเอง กลิ่นเน่าเหม็นตลบเข้าปะทะหน้า

“ผีกระโดด……” คำที่น่าสะพรึงนี้แล่นผ่านสมองเขา ทว่าขาทั้งสองกลับหนักอึ้งราวกับถูกเทตะกั่ว

------