0111

⬢⬢⬢

ตอนที่ 111 กลพิษสุ่ยหมาง ความพิโรธไร้เศียร

——หนองน้ำหมอกมายา

เมื่อหลี่หมิงก้าวเข้าไปในผืนหนองน้ำนี้ หมอกหนาทึบก็กลืนกินสายตาของเขาในพริบตา อากาศชื้นอบอ้าวคละคลุ้งด้วยกลิ่นสมุนไพรฉุนเฉียว กลิ่นประหลาดที่ผสมระหว่างความเน่าเปื่อยกับรสขมฝาด เขากำกุญแจสัมฤทธิ์แน่น ข้อนิ้วขาวซีดเพราะออกแรง ในหัวก้องกังวานถึงบันทึกเกี่ยวกับผีสุ่ยหมาง ผีร้ายที่ตายเพราะพลั้งกินหญ้าพิษชนิดนี้ กำลังเร่ร่อนอยู่ในหนองน้ำแห่งนี้เพื่อหาตัวแทนรับเคราะห์

ต้องหาเบาะแสให้เร็วที่สุด...หลี่หมิงพึมพำกับตัวเอง รองเท้าบู๊ตย่ำลงในโคลนตมส่งเสียงเหนอะหนะน่าขนลุก