0110

⬢⬢⬢

ตอนที่ 110 ร่องรอยภูตแขวนรองเท้า

— เสียงหลอนยามวิกาล

หลี่หมิงเดินอยู่บนทางเล็กอันเงียบสงบใน campus ตามลำพังเพื่อตามหาที่ซ่อนของบัญชีร้อยภูต campus ยามค่ำคืนเงียบผิดปกติ มีเพียงเสียงฝีเท้าของเขาที่ก้องกังวานท่ามกลางความมืด โคมไฟข้างทางสลัวสีเหลืองอำพันกะพริบไม่นิ่ง ฉายเงาประหลาด ราวกับกำลังเล่าความลับที่ไม่มีใครรู้

ทันใดนั้น หลี่หมิงรู้สึกถึงลมหายใจอันเยือกเย็นด้านหลัง ใจของเขาแข็งขึ้น เขาค่อย ๆ หันกลับไป กลับไม่เห็นอะไรเลย เขาสูดลมหายใจลึก ก้าวต่อไปข้างหน้า ฝีเท้าเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว