0102

⬢⬢⬢

ตอนที่ 102 รอยล่าของผีหน้าแดง

— กลิ่นเลือดนำทาง

หลี่หมิงเดินโซเซออกมาจากหลุมลึกที่ต้นหยกโลหิตล้มทับ ฝ่ามือของเขายังคงมีเลือดดำปนเกล็ดไหลซึมออกมา เมื่อเขากลับหัวขึ้น ลำคอก็พลันแสบแปลบเพราะกลิ่นเลือดที่คละคลุ้งหนักอึ้ง กลิ่นนี้ไม่เหมือนกลิ่นเปรี้ยวเน่าของซากเนื้อ หากแต่คล้ายสัตว์ที่เพิ่งถูกฆ่าในโรงฆ่าสัตว์ ผสมกับความหวานคาวคล้ายสนิมเหล็ก

คำเตือนของนายท่าโครงกระดูกเน่าแผดก้องในหู โรงฆ่าสัตว์ชานเมืองตะวันตก ก่อนยามจื่อต้องไปให้ถึง เสียงแห้งผากของตาแก่เรือข้ามฟากพลันชัดเจนขึ้น สั่นสะเทือนแก้วหูพร้อมเสียงหอบหายใจคล้ายสัตว์ เขาคลำไปที่เอว กุญแจสัมฤทธิ์ไม่รู้ว่าเปลี่ยนเป็นกระบองสัมฤทธิ์ที่พันเต็มไปด้วยตะปูตั้งแต่เมื่อไร หนามแหลมเปื้อนเลือดกำลังหยดของเหลวสีเขียวที่กัดกร่อนพื้นดิน

------

— ภาพตรงหน้าฆาตกรรม

ประตูเหล็กโรงฆ่าสัตว์เลือนรางในหมอกหนา หลี่หมิงแนบตัวเลียบไปตามโคนกำแพง กลิ่นเลือดยิ่งเข้มข้นขึ้น คละกับกลิ่นน้ำมันดีเซลและเนื้อสด ทันใดนั้น เสียงตะขอยาวฉีกเนื้อขาดกระชากความเงียบ เขากลั้นลมหายใจมองไป—

สิ่งที่แขวนอยู่บนตะขอยาวทั้งแถวไม่ใช่ปศุสัตว์ หากแต่เป็นนักเรียนที่สวมชุดนักเรียน อกของพวกเขาถูกผ่าออก อวัยวะภายในถูกจัดวางเรียงอย่างเป็นระเบียบ บนตะขอกลางสุดแขวนคนที่สวมเสื้อกาวน์สีขาว กลางใจถูกแทงด้วยมีดผ่าตัดเปื้อนเลือด นั่นคือหัวหน้าภาควิชาศิลปะที่หายตัวไป

เจ้าแล้วไง