0101

⬢⬢⬢

ตอนที่ 101 ท่าเรือผีมรณะ

——เรือข้ามฟากโลหิต

โลกกระจกที่หลี่หมิงถูกภูตพุงลากเข้าไปกำลังพังทลายลง เสียงหึ่งของกุญแจสัมฤทธิ์สั่นสะเทือนจนดวงตาที่ลอยอยู่แตกกระจาย เมื่อเท้าของเขาเหยียบลงบนพื้นดินจริง กลิ่นน้ำเน่าเหม็นฉุนก็พุ่งเข้าจมูก—ที่ปลายระเบียงคดเก้าโค้ง เรือข้ามฟากเก่าคร่ำลำหนึ่งกำลังค่อย ๆ ถอยออกจากฝั่ง กระดิ่งสัมฤทธิ์ที่หัวเรือสั่นไหวเองทั้งที่ไม่มีลม ส่งเสียงสั่นสะเทือนที่เหมือนกับกุญแจทุกประการ

เรือส่งวิญญาณ? เศษดวงจิตของฮุยเยี่ยนกะพริบอยู่ในโซ่ตรวนเงิน มีแต่คนใกล้ตายเท่านั้นที่มองเห็นคนพายเรือปรโลก!

เงาร่างหลังค่อมของคนพายเรือค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น ครึ่งบนของร่างกายเป็นโครงกระดูกขาวโพลน ครึ่งล่างกลับสวมกางเกงผ้าฝ้ายสีครามแบบยุคสาธารณรัฐ เมื่อหลี่หมิงยื่นมือไปแตะขอบเรือ ฝ่ามือก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที—บนแผ่นไม้ที่ควรจะผุพังนั้น มีอักขระผีสลักอยู่อย่างแน่นขนัดเหมือนกับปานที่ต้นคอของเขา

------

——เข็มทิศชะตาลิขิต

แขกจะข้ามแม่น้ำปรโลกหรือ? เสียงของคนพายเรือเหมือนเฟืองขึ้นสนิมครูดกัน ฝ่ามือแห้งผอมของเขาแบออก ในฝ่ามือกลับฝังเข็มทิศสัมฤทธิ์อันหนึ่ง เข็มชี้หมุนวนบ้าคลั่งชี้ไปที่กลางอกหลี่หมิง ด้านหลังเข็มทิศสลักอักษรเล็ก ๆ ว่า ปีอู้หยิน เดือนเม่าตระกูลหลินสายตรง ดวงจิตกลับสู่ความเกลียดชังจากพรากจาก