เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
รับกระดาษมาแล้ว เฉินชิงชิวก็เดินฉับ ๆ ไปตามทางเล็กคดเคี้ยว มุ่งหน้าไปยังสำนักงานของโรงผลิตเครื่องเคลือบ
โรงผลิตเครื่องเคลือบกับโรงนวดดินมีลานตากคั่นอยู่ตรงกลาง ในลานมีชิ้นงานเครื่องเคลือบก่อนเผาที่ตากจนแห้งหมาดวางเรียงเป็นกอง ๆ คนงานขนชิ้นงานเดินไปเดินมาขวักไขว่ ชายรูปร่างปานกลางคนหนึ่งยืนอยู่ตรงกลาง คอยพูดกับคนงานเป็นครั้งคราว แต่สายตากลับจับจ้องเด็กหญิงตัวน้อยที่กำลังเดินมาทางเขา
ระหว่างเดิน เฉินชิงชิวครุ่นคิดเรื่องต่าง ๆ อยู่ พอเงยหน้าขึ้นโดยไม่ตั้งใจ ก็พบว่าฉินฟานยืนอยู่ห่างจากเธอเพียงสองสามเมตร กำลังมองเธออย่างตั้งใจ
“อาฉิน!” เฉินชิงชิวส่งเสียงเรียกหวาน ๆ สีหน้าเคร่งขรึมของฉินฟานค่อย ๆ คลายลง เขาพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มในที่สุด “ชิงชิวใช่ไหม? นึกว่าฉันตาฝาดเสียอีก วันนี้ทำไมมาเช้าจัง?”