ตอนที่ 30 คิดฉกเงินค่าดินเครื่องเคลือบของเธอ

กลับถึงบ้าน ฟ้ามืดไปได้พักใหญ่แล้ว เฉินจิงกั๋วกับหวงเสวี่ยหลิงสองพี่น้องยกเก้าอี้มานั่งรับลมเย็นอยู่ตรงลานหน้าบ้าน พอเห็นเฉินชิงชิวกลับมา เฉินเสี่ยวเป่าก็ลูบท้องร้องหิว

เฉินจิงกั๋วอาจกระดากใจเกินกว่าจะสั่งให้เฉินชิงชิวทำกับข้าวตรง ๆ จึงแสร้งปลอบเฉินเสี่ยวเป่า “รออีกหน่อยนะ พี่สาวกลับมาแล้ว เดี๋ยวก็ไปทำกับข้าว อีกเดี๋ยวก็ได้กินแล้ว!”

ในห้องครัวเย็นชืด เตาไฟก็ดับสนิท ไม่มีร่องรอยว่าเคยทำมื้อเย็นเลยสักนิด ที่แท้พวกเขารอให้เธอกลับมาทำกับข้าวให้กินงั้นหรือ? คิดว่าเธอเป็นคนรับใช้หรือไง?

เฉินชิงชิวจงใจทำเป็นไม่ได้ยิน ไม่เห็น ตอนทำกับข้าวก็ทำแค่สำหรับตัวเองคนเดียว

พอทำกับข้าวเสร็จ นึกว่าข้างนอกยังมีคนหิวโหยอีกสามคน เกรงว่าจะถูกแย่งกิน เธอจึงตั้งใจใช้ชามใบใหญ่ตักข้าวกับกับข้าวใส่แยกกันคนละฝั่ง ยกออกมานั่งกินที่โต๊ะ