เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ราวสองทุ่มครึ่ง มีเสียงหมาเห่าดังมาจากหน้าบ้านตระกูลเฉิน เฉินจิงกั๋วออกไปไล่หมา พอกลับเข้ามาก็มีปู่สาม หัวหน้าหมู่บ้าน หัวหน้าหน่วยผลิต และหัวหน้าฝ่ายสตรีเดินตามมาด้วย พรวดพราดเข้ามากันหลายคน สีหน้าแต่ละคนดูไม่ค่อยดีนัก
ในชนบทสมัยนั้น แทบไม่มีกิจกรรมบันเทิงยามค่ำคืน หลังกินมื้อเย็น กิจกรรมที่ดีที่สุดก็คือถือไฟฉายไปเยี่ยมบ้านคนอื่น นั่งคุยดื่มชา
“บุคคลสำคัญ” เหล่านี้ในหมู่บ้านไม่ค่อยสนิทกับเฉินจิงกั๋ว ปกติถ้าไม่มีธุระก็ไม่มาเยือน แต่ถ้ามาถึงบ้านเมื่อไร ย่อมไม่ได้มาดีแน่
พอนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นตอนกลางวัน เฉินจิงกั๋วก็ใจหายวาบ รีบเชื้อเชิญทุกคนนั่งลง หยิบยาเส้นกับกระดาษมวนบุหรี่ออกมา ช่วยมวนให้ แล้วยังจุดไม้ขีดไฟจ่อให้แต่ละคนจุดบุหรี่ จากนั้นก็สั่งให้หวงฮ่วนตี้ต้มน้ำชงชาไว้รับรอง
เฉินชิงชิวไม่ได้หลบเข้าห้องเหมือนทุกครั้งที่มีคนนอกมาเยือน ตอนนี้เธอนั่งอยู่ท่ามกลางคนเหล่านั้น รับลมเย็นจากพัดลมไฟฟ้าเพียงตัวเดียวในบ้าน กอดอกทั้งสองข้าง รอดูเรื่องราวต่อไปอย่างสงบ