กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 80 คืนแรกที่เข้าร่วม นอนไม่หลับ กลัวหุ่นไม้ไผ่จะไม่มีใครต้องการ
ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดลง
ลมทะเลหอบความชื้นมา แสงหน้าถ้ำค่อย ๆ จางลงจนเหลือเพียงแสงริบหรี่จากกองถ่าน
หลินโม่ลุกขึ้นยืนจากข้างราวรมควันในที่สุด
เขาเหลือบมองฟ้า แล้วมองเนื้อที่แขวนเต็มราว ก่อนปัดมือ
"วันนี้พอแค่นี้ก่อน"
"ฟ้ามืดแล้ว เรื่องรมเนื้อพรุ่งนี้กลางวันค่อยทำต่อ ตอนกลางคืนควันเยอะเกินไป ดึงดูดสิ่งต่าง ๆ ได้ง่าย"
เขารวบชิ้นเนื้อที่ยังไม่ได้แขวนเข้าด้วยกัน ใช้ใบกว้างห่อไว้ แล้วยัดเข้าไปในมุมลึกสุดของถ้ำ