กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 75 จี้เวยเวยนำทีมซ่อนเนื้อ แอบเรียนวิชาปั่นไม้ก่อไฟ
กู้อวิ๋นซูยื่นมือไปแตะหลังมือของเสิ่นโย่วฉู่ เป็นสัญญาณให้เธออย่ากลัว
แววตาของเธอฉายความเข้าใจโลกอย่างตรงไปตรงมาจนเกือบด้านชา
ในบรรดาคนที่อยู่ตรงนั้น จี้เวยเวยกับเมิ่งเสี่ยวถิงรู้สึกซับซ้อนที่สุด
เมิ่งเสี่ยวถิงมองหัวสัตว์ทั้งสาม พลางดันแว่นที่ไหลลงมาตามสันจมูก ทำท่าเหมือนอยากพูดแต่ก็ชะงักไว้
เธอเป็นหมอ ปกติใส่ใจเรื่องสุขอนามัย แต่เธอก็รู้ดีว่าร่างกายมนุษย์ต้องการอะไรมากที่สุด
เธอกินของพวกนี้ได้ ทั้งสมองและเครื่องในล้วนเป็นสารอาหารในสายตาเธอ
สิ่งที่ทำให้เธอลังเลใจคืออีกเรื่องหนึ่งต่างหาก
“พี่เวยเวย...”