กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 60 แลกศักดิ์ศรีเพื่ออาหาร เพราะยังไงฉันก็ไม่ขาดแคลนของกินอยู่แล้ว
หลินโม่ไม่มีเวลาว่างถึงขนาดจะมานั่งวิเคราะห์ข้อดีข้อเสียแทนเธอ
บนเกาะร้างแห่งนี้ ยิ่งคิดมากก็ยิ่งใช้ชีวิตเหนื่อยยาก
เขายื่นมือออกไปทันที คว้าข้อมือของกู้อวิ๋นซูไว้แน่น
ข้อมือนั้นเรียวเล็ก ผิวค่อนข้างเย็น สัมผัสเนียนนุ่มราวกับหยกชุ่มชื้นเนื้อละเอียด
"ตามผมมา"
หลินโม่ไม่เปิดโอกาสให้เธอปฏิเสธ เขาออกแรงดึงเพียงเล็กน้อยแล้วลากเธอเดินไปด้านข้าง