กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 59 ข้อตกลงที่คุณเคยพูดไว้... ยังใช้ได้ไหม?
“ดึกขนาดนี้ ไม่พักอยู่ในค่ายของพวกคุณ วิ่งมาทำอะไรที่นี่?”
หลินโม่พูดด้วยน้ำเสียงเกียจคร้านปนหยอกล้อเล็กน้อย “หรือว่าคิดถึงปลาย่างของฉัน?”
กู้อวิ๋นซูกัดริมฝีปากล่าง ดวงตาที่เคยแฝงรอยยิ้มอยู่เสมอ บัดนี้เหลือเพียงความขมขื่น
เธอมองชายหนุ่มตรงหน้า
แม้อยู่ในสถานการณ์ยากลำบาก เขาก็ยังดูสงบนิ่ง ท่าทีราวกับควบคุมทุกอย่างได้ทำให้เธอรู้สึกทั้งอุ่นใจและหวาดกลัวในเวลาเดียวกัน
เธอนึกถึงตอนแบ่งเสบียงกันในวันนี้
เผือกชิ้นเล็ก ๆ นั้นกินอย่างไรก็ไม่อิ่มท้อง