กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 29 เธอทับไหล่ฉันอยู่นะ! ในที่สุดทุกคนก็ได้กินอิ่มท้องเสียที
หลินโม่จัดเรียงกองอาหารทะเลบนแท่นหินใหม่อีกครั้ง
ปลาสามตัวถูกขอดเกล็ดและผ่าท้องเรียบร้อยแล้ว วางเรียงอย่างสะอาดสะอ้านอยู่บนใบไม้
กุ้งมังกรยังมีชีวิตอยู่ หนวดของมันกระตุกขยับเบา ๆ
ปูสองตัวถูกเชือกหญ้ามัดร้อยไว้แน่นหนา ตัวหนึ่งในนั้นกำลังแอบใช้ก้ามถูไถปมเชือกอยู่เงียบ ๆ
ติงหย่าซีเดินเข้ามานั่งยอง ๆ ข้างท่อนไม้เก็บน้ำ ยื่นมือวักน้ำขึ้นมาดื่มสองอึก แล้วผ่อนลมหายใจออกมาอย่างสบายตัว
เธอลุกขึ้นสะบัดหยดน้ำออกจากมือ แล้วกระโดดเหยาะ ๆ มาข้างแท่นหิน จ้องมองกองอาหารทะเลด้วยดวงตาเป็นประกาย
“คืนนี้ได้กินอาหารทะเลแล้ว! เอามาต้มน้ำแกง! ย่างกิน! แล้วก็นึ่งซีอิ๊ว!”